Księżniczka Augusta Amalia Bawarska, znana po ślubie jako księżna Leuchtenberg, była postacią o niezwykłym znaczeniu wśród europejskiej arystokracji. Córka króla Maksymiliana I Józefa Bawarskiego i żona Eugène’a de Beauharnais (pasierba Napoleona Bonaparte), łączyła w sobie wpływy bawarskie, francuskie i włoskie. Dzięki temu jej dwór charakteryzował się nie tylko znaczeniem politycznym, ale także wyjątkową kulturą artystyczną i zamiłowaniem do biżuterii.
Augusta Amalia znana była z zamiłowania do wykwintnej biżuterii, którą często zamawiała u najlepszych jubilerów tamtych czasów. W jej kolekcji znalazły się bogato zdobione tiary, naszyjniki z naturalnych pereł oraz miniaturowe portrety oprawione w szlachetne materiały — symbole statusu i więzi rodzinnych. Jeden z takich klejnotów przetrwał do dziś: bransoletka z jej portretem, przekazywana z pokolenia na pokolenie europejskich monarchów.
Centralnym elementem bransoletki jest miniaturowy portret księżnej Leuchtenberg, namalowany z niezwykłą precyzją. Przedstawia on Augustę Amalię w koronkowej woalce, z subtelnym, melancholijnym spojrzeniem charakterystycznym dla portretów z pierwszej połowy XIX wieku. Portret otoczony jest podwójnym wieńcem z diamentów w kształcie rozet osadzonych w srebrze na złotej podstawie — technika ta pozwalała diamentom wyjątkowo jasno błyszczeć w blasku świec. Wokół niego znajdują się sznury naturalnych pereł, tworzące elegancką i delikatną bransoletkę.
Po śmierci księżnej bransoletka trafiła do jej córki, królowej Józefiny Szwecji i Norwegii, która następnie przekazała ją swojej wnuczce, królowej Łowisie Danii. Lovisa, doceniając wartość rodzinnej pamiątki, włączyła bransoletkę do Løsørefideikommis, duńskiego funduszu powierniczego obejmującego klejnoty przeznaczone wyłącznie dla królowych Danii. Obecnie klejnot ten pozostaje częścią duńskich insygniów królewskich i jest czasami noszony przez królową Marię Danii.
Wartość historyczna i artystyczna Bransoletka jest nie tylko wspaniałym przykładem XIX-wiecznego rzemiosła jubilerskiego i malarstwa miniaturowego, ale także namacalnym śladem dynastycznych powiązań Europy. Podobne przykłady miniaturowych portretów w oprawie jubilerskiej można podziwiać w Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie, Musée des Arts Décoratifs w Paryżu oraz w zamku Rosenborg w Kopenhadze. Ta konkretna bransoletka, dzięki swojemu pochodzeniu i historii, jest jednym z najbardziej osobistych i znaczących przykładów biżuterii o znaczeniu historycznym.